Venografi

Venografi direkt ve indirekt yöntemlerle yapılabilir.

Direkt venografide, venipunktür veya venoseksiyon yoluyla kana kontrast madde verilir, bazı durumlarda Seldinger yöntemi kullanılarak kateterizasyon yapılır.

Damarların dolaylı kontrastlanması üç şekilde gerçekleştirilir:

1. atardamarlara kontrast madde verilerek, bu maddenin kılcal damar sistemi yoluyla toplardamarlara ulaşmasıyla (yani, atardamarların görüntüsünü elde etmek için arteriyografinin venöz fazını kullanırlar);
2. kontrast maddenin kemik iliği boşluğuna enjekte edilmesi ve buradan ilgili damarlara girmesi;
3. Bir ponksiyon yoluyla organ parankimine kontrast madde verilerek, söz konusu organdan kanı boşaltan damarların görüntülenmesi sağlanır.

Bu şekilde örneğin dalağın parankimi içerisine kontrast madde verilerek dalak ve portal venlerin görüntüsü elde edilir (splenoportografi).

Venografinin özel endikasyonları şunlardır: kronik tromboflebit, tromboembolizm, venlerde post-tromboflebitik değişiklikler, venöz gövdelerin anormal gelişiminden şüphelenilmesi, venöz kapak yetersizliğine bağlı olanlar da dahil olmak üzere çeşitli venöz kan akımı bozuklukları, venöz yaralanma, venlerde cerrahi müdahaleler sonrası durumlar.

Flebografinin sonunda, damara izotonik sodyum klorür solüsyonu enjekte edilir. Delinme noktasına işaret parmağıyla bastırılır. Kanama durduktan sonra, aseptik bir bandaj uygulanır. Damar boyunca ağrı görülürse, vücut ısısı yükselir ve uzuv soluklaşırsa, bacak yükseltilir, AV Vishnevsky'ye göre balzamik linimentli bir bandaj uygulanır ve heparin intravenöz olarak damla damla enjekte edilir - 250 ml izotonik sodyum klorür solüsyonunda 5000 U. Uzuv sıkıca sarılır.