Renk görüşü

Renk görme araştırmasının temel prensipleri

Renk görüşü, her biri kendi maksimum spektral duyarlılığına sahip 3 tip koninin çalışmasıyla sağlanır: mavi (tritan) - 414-424 nm, yeşil (döteryan) - 522-539 nm ve kırmızı (prota) - 549-570 nm. Görünür spektrumun normal algılanması için 3 tip de gereklidir. Renk anomalisi her koni pigmentini ilgilendirebilir: renk zayıflığı (örneğin, protanomali - kırmızı algısının zayıflığı) veya renk algısının yokluğu (örneğin, protanopi - kırmızı algısının yokluğu). Trikromaside, 3 tip de işlevsel olarak aktiftir (ancak işlevsel olarak mutlaka tam değildir), koni tiplerinden birinin spektrumda algısının yokluğuna dikromasi, ikisinin ise monokromasi denir. Doğuştan renk görme bozukluğu olan çoğu insan, spektrumun bir veya başka bir kısmının renk algılarına katkısının oranının ihlali olan anormal trikromatlardır. Kırmızı konilerin fonksiyonel yetersizliğine bağlı olarak kırmızı rengin algılanmasındaki bozukluğa protanomali, yeşil konilere döteranomali, mavi konilere ise tritanomali denir.

Maküla bölgesinin edinilmiş hastalıkları, mavi-sarı perimetri ile ortaya çıkan daha belirgin defektlerle, optik sinir hastalıkları ise kırmızı-yeşil perimetri ile karakterizedir.

[ 3 ], [ 4 ], [ 5 ]

Renk görmeyi inceleme yöntemleri

1. Ishihara çizelgeleri, kırmızı ve yeşil renk algısında doğuştan kusurları olan kişileri incelemek için kullanılır. 16 çizelge, test edilen kişinin tanıması gereken şekiller veya sayılar oluşturan toplar içerir. Renk anomalisi olan bir kişi tüm şekilleri ayırt edemez ve test nesnesini adlandıramama (yeterli görme keskinliğiyle) simülasyonu gösterir.
2. City University testi, her biri bir merkez renk ve dört çevresel renkten oluşan 10 tablodan oluşur. Denek, merkez renge en çok benzeyen çevresel rengi seçmelidir.
3. Hardy-Rand-Rittler testi Ishihara çizelgelerine benzer ancak her üç doğumsal kusur türüne karşı da duyarlıdır.
4. Farnsworth-Munsell 100-renk testi doğuştan ve edinilmiş renk görme bozuklukları için bilgilendiricidir, ancak pratikte nadiren kullanılır. Adına rağmen, 4 bölümde 85 renk çipinden oluşur. Dış çipler sabittir, geri kalanı araştırmacı tarafından karıştırılabilir.
   • denekten karışık çipleri doğru sıraya koyması isteniyor;
   • kutu kapatılır, ters çevrilir ve çiplerin içindeki sayılar değerlendirilir;
   • Veriler dairesel bir harita üzerinde basit kümülatif bir şekilde işaretlenmiştir;
   • Her dikromasi türü, kendi meridyeninde yetersiz renk algısıyla karakterizedir.
5. Farnsworth 15-Hue Testi, Farnsworth-Munsell testine benzer, ancak 15 çipten oluşur.

Renk algısını test etme konusunda daha fazla bilgi için bu makaleyi ve Rabkin'in bu makaledeki tablolarını okuyun.