Difteri teşhisi

Difteri tanısı, orofarenks, burun, gırtlak vb. mukoza zarında yoğun beyazımsı-gri fibröz bir filmle konur. Fibröz iltihapla, mukoza zarının ağrısı ve hiperemisi zayıf bir şekilde ifade edilir. Lenf düğümleri, lokal sürece göre genişler, dokunulduğunda yoğun, orta derecede ağrılıdır. Yutkunurken keskin ağrı, parlak hiperemi, uzun süreli ateş difteri için karakteristik değildir ve bu tanıya karşı olduğunu gösterir. Servikal doku ve orofarenks ödeminin şiddeti, plağın büyüklüğüne ve genel zehirlenme derecesine karşılık gelir.

Laboratuvar tanı yöntemlerinden bakteriyolojik testler en büyük öneme sahiptir. Lezyon bölgesinden steril bir pamuklu çubukla alınan materyal, Clauberg'in seçmeli kan tellürit ortamına veya onun modifikasyonlarına aşılanır. 37 °C sıcaklıkta 24 saat boyunca bir termostatta büyütüldükten sonra, bakteriyoskopik bir çalışma gerçekleştirilir. Difteri korinebakterileri tespit edilirse, ön bir cevap verilir. Laboratuvar testinin nihai sonucu, izole edilen kültürün biyokimyasal ve toksijenik özelliklerinin incelenmesinden 48-72 saat sonra bildirilir. İzole edilen kültürlerin toksijenite açısından incelenmesi, özellikle şüpheli ve tanısı zor vakalarda difteri tanısını doğrulamak için belirleyici öneme sahiptir.

Difteri korinebakterilerinin toksisitesi kobaylarda da belirlenebilir, ancak pratikte günümüzde bu belirleme yoğun besin ortamında Ouchterlony jel çöktürme yöntemi kullanılarak yapılmaktadır.

Kan serumunda spesifik antikorlar aglütinasyon reaksiyonu (AR), RPGA, ELISA vb. yöntemlerle tespit edilebilir.

[ 1 ], [ 2 ], [ 3 ], [ 4 ], [ 5 ], [ 6 ], [ 7 ]