Arbovirüsler

"Arbovirüsler" (Latince Arthropoda - eklembacaklılar ve İngilizce borne - bulaşan) terimi şu anda kan emen eklembacaklıların ısırıkları yoluyla duyarlı omurgalılara (insanlar dahil) bulaşan virüsleri ifade eder. Bir taşıyıcının patojenin bulaşmasına katılımı, taşıyıcının yaşam döngüsüyle ilişkili mevsimsellik ve yaşam alanlarındaki dağılım gibi arbovirüs enfeksiyonlarının özelliklerini belirler. Bu virüsler eklembacaklılarda mutlaka ölümcül enfeksiyonlara neden olmaz; bunlarda enfeksiyon herhangi bir hasara veya değişikliğe neden olmadan asemptomatik olarak ilerleyebilir. Arbovirüsler hem sıcakkanlı omurgalıların vücut sıcaklığında hem de dış ortamın nispeten düşük sıcaklıklarında çoğalma konusunda benzersiz bir yeteneğe sahiptir. Patojenin eklembacaklılarda nesilden nesile aktarımı transovarial olarak gerçekleştirilebilir.

Arbovirüsler taksonomik olmayan, kolektif bir terimdir. Şu anda, çoğunlukla togavirüsler, flavivirüsler, bunyavirüsler, arenavirüsler, reovirüsler ve rabdovirüsler aileleriyle ilişkili yaklaşık 400 arbovirüs vardır. Bunlardan yaklaşık 100'ü insanlar için patojeniktir. Arbovirüs enfeksiyonlarının doğal odakları dünyanın tüm bölgelerinde bulunur, ancak sıcakkanlı hayvan türlerinin ve eklembacaklıların bolluğu nedeniyle tropikal yağmur ormanı bölgelerinde daha sık görülür. Arbovirüs enfeksiyonlarının yalnızca bir kısmı Rusya'da bulunur.

Arbovirüslerin neden olduğu hastalıklar üç klinik sendromla kendini gösterebilir:

• "dang humması benzeri" olarak adlandırılan, küçük benekli döküntülerle birlikte veya döküntüsüz ve nispeten hafif seyirli, farklılaşmamış tipte ateş;
• ensefalit, sıklıkla ölümcül;
• kanamalı ateş, sıklıkla şiddetli seyreder ve ölümcül sonuçlanır.

Bu ayrım oldukça keyfidir, çünkü aynı patojen, belirli semptomların baskın olduğu ve şiddeti değişen bir hastalığa neden olabilir.

[ 1 ], [ 2 ], [ 3 ], [ 4 ], [ 5 ], [ 6 ], [ 7 ], [ 8 ]